ไม่ได้ตั้งใจ ..จริง ๆ

posted on 12 Nov 2010 16:17 by deekunna

 

ฉันเดินขึ้นห้องด้วยความสับสน  เหมือนตัวเองทำผิด  เหมือนตัวเองทำอะไรหลบ ๆซ่อน ๆ

ทำไมต้องกลัวเค้า  นี่ฉันกลัวเค้าหรอ  ไม่หรอก ฉันไม่ได้กลัวเค้า   แต่ฉันแคร์สังคมมากกว่า

กลัวว่าจะเป็นเรื่องใหญ่โต   ฉันดูแลที่นี่  ไม่ควรทำตัวเองให้เสียชื่อเสียง   ใครจะมาเข้าใจ

ใครจะมารู้ความจริง

 

ถึงห้องแล้ว   เค้ายังยืนอยู่ระเบียง  ฉันเดินออกไป หาเค้า 

" ใคร "                     เค้ามองฉันด้วยสายตาแบบเดิม

" คนที่มาชอบฉัน "     ฉันตอบ  

" แล้วยังไงต่อ "          เค้าถามฉัน

" กลับไปแล้ว "         ฉันมองหน้าเค้า   ดูเหมือนคนอาการแย่  ฉันใจหาย   

 

ฉันปิดไฟในห้อง    แต่เปิดไฟที่ระเบียงไว้   อยากให้คนข้างนอกมองว่าฉันนอนแล้ว

เรานั่งคุยกัน  

เค้าตรงเข้ามากอดฉัน   

 " อย่าทิ้งผมนะ  ผมรักคุณ  รักคุณจริง ๆ "   ฉันตกใจตัวแข็งไปหมด  ใจสั่น

 

แล้วเสียงเคาะประตู  ก็ดังขึ้นอีก  เคาะเบา ๆแต่ยาวนาน  พร้อมเสียงเรียกชื่อฉัน

เค้ากอดฉันแน่นขึ้น   " ขอร้องอย่าทิ้งผมนะ " 

เราปล่อยให้เสียงเคาะประตูดังอยู่อย่างนั้น

 

เค้าปล่อยตัวฉัน 

" เสียงเรียกคุณเหมือนคนจะขาดใจ   เปิดประตูเถอะ "    เค้าเดินเข้าห้องน้ำ

 

ครั้งนี้ ฉันเปิดประตู  คนนั้นรีบแทรกตัวเข้ามาในห้อง   เปิดระเบียง  เปิดห้องน้ำ

 

" อยู่นี่เอง    ออกมา   ออกมา "       ทำน้ำเสียงเหมือนคนเหนือกว่า

" อย่าทำอะไรเธอนะ "                    เค้าพูด    ฉันมองหน้าเค้า  คนนี้ขี้ขลาดไม่กล้าหรอกน่า  คิดในใจ

" อย่างเราจะไปทำอะไร เธอได้ "       เค้าหัวเราะ

" นายชื่ออะไร "                             คนนั้นถาม

" ผมชื่อ.........."                            เค้าตอบ

" รู้จักกันนาน หรือยัง "                   คนนั้นถาม

" นานแล้ว "                                  เค้าตอบ   (  เค้าโกหก  เราเพิ่งรู้จัก กัน 10 วัน เอง )

" แต่เราคบเธอมาเป็นสิบ ๆปี "        คนนั้นพูดอย่างคนเหนือกว่า

 

ฉันมองหน้า คนนั้นที  คนนี้ที  ก่อนจะติดสินใจ

 

ฉันเดินไปจับมือเค้า  คนที่อยู่ในห้องฉัน   แล้วพูดว่า  

 

" ฉันเลือกแล้ว   ฉันเลือกเค้า   คนนี้ "    ฉันมองหน้าคนนั้นนิ่ง   

 

เค้าทำตัวไม่ถูก   ฉันดูออก   ชี้ไปที่แม่นางหวัง  ของฝากจากเมืองจีนที่เค้าซื้อให้ฉัน

 

ถ้าอย่างนั้น  ขออันนี้คืน    

" คุณมีอะไรจะคุยกับเธออีกมั๊ย "          เค้าถามคนนั้น  น้ำเสียงดีขึ้น

" มี "                                                คนนั้นพูดทันที

 

" คุยได้แต่ต้องคุยข้างล่าง "               ฉันพูด   แล้วเดินนำหน้าเค้าลงไปข้างล่าง

 

ถึงข้างล่าง

เค้าถามฉันว่า  " คิดดีแล้วหรอ  ทำไมทำอย่างนี้   เค้าไม่เข้าใจ "

ฉันตอบว่า       " ไม่รู้ว่าคิดดี หรือเปล่า    แต่เรื่องของเรามันจบแล้ว   จบไปจากความรู้สึกแล้ว

จริง  ๆ     ไม่มีอะไรจะพูด   เราเป็นห่วงเค้า  ขอตัวนะ "   

 

แล้วฉันก็เดินขึ้นไปข้างบนอีกครั้ง  

 

รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก   จากที่อึดอัดมาตั้งนาน  แต่ตอนนี้สิ่งที่ฉันต้องจัดการ คือคนข้างบน  ดูท่า

จะไม่ยอมไปไหนง่าย ๆเหมือนกัน

 

เรื่องของฉันกับเค้า จบไม่สวยเลย   แต่ฉันคิดว่า  ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เป็นอย่างนี้   แต่เมื่อเหตุการณ์มัน

พาไป  และเมื่อเวลาหนึ่งมาถึง  ทุกอย่างก็ต้องเปลี่ยนไปตามพรหมลิขิต  

 

Comment

Comment:

Tweet

sad smile คงไม่มีใครอยากให้จบไม่สวยหรอกคะ แค่มันเลี่ยงไม่ได้

#2 By ทะเลน้ำขุ่น on 2010-11-12 16:55

tongue tongue tongue

#1 By โต๊ะคิ้งส์ on 2010-11-12 16:47